swiatroslin / Doniczkowe 
   Byliny
   Cebulkowate
   Doniczkowe
   Hronione
   Pnącza
 
      Aloes
Aloes- Aloe

Aloes- Aloe 
Opis
Aloes pochodzi z tropikalnych regionów m.in. Afryki i Madagaskaru. Obejmuje około 250 gatunków i należy do sukulentów. Wyglądem przypomina troszkę agawę i ma drzewkowaty, bądź krzewiasty pokrój. Najbardziej znane gatunki aloesu, które możemy spotkać w sprzedaży, to Aloes pstry (Aloe variegata) o wzniesionych liściach, biało nakrapianych, który jeżeli będzie miał odpowiednie warunki może zakwitnąć Aloes drzewiasty (Aloe arborescens) charakteryzujący się grubymi, mięsistymi liśćmi, ząbkowanymi na brzegach. Kwitnie czerwonymi, rurkowatymi kwiatami na szczycie pędu kwiatowego. Jego pędy mają właściwości lecznicze, wykorzystywane do przyspieszenia gojenia ran i niszczenia bakterii. Aloes zwyczajny (Aloe vera) również o właściwościach leczniczych, mający zwarty pokrój, grube, mięsiste, ząbkowane na brzegach liście. Latem możemy podziwiać, żółte i dzwonkowate kwiaty. Aloes ościsty Aloe aristata charakteryzujący się liśćmi, tworzącymi zwartą rozetę, pokryte białawymi guzkowatymi kolcami.
Uprawa
Aloes wymaga stanowiska jasnego, słonecznego, w lecie ciepłego 18-24 ºC, a zimą chłodniejszego 6-10 ºC. Aby roślina zakwitła zimą powinniśmy na 4-5 tygodni przetrzymać go w temperaturze około 10 ºC. Znakomicie się czuje na parapecie okiennym. W okresie letnim możemy go wystawić na zewnątrz. Podłoże powinno być przepuszczalne, piaszczysto-gliniaste. Można wykorzystać ziemię znormalizowaną z dodatkiem piasku i gliny. Przesadzamy go w pierwszych latach, raz do roku a później nie rzadziej niż, co 2-3 lata. Wymaga on umiarkowanego podlewania (raz w tygodniu) tak, aby nie doszło do zalegania wody, co powoduje gnicie korzeni. Zimą ograniczamy podlewanie, jednak nie możemy dopuścić do wyschnięcia podłoża. Musimy zapewnić dobry drenaż np. z skorup ceramicznego kruszywa) Aloes jest bardzo wytrzymały na brak wody, więc jest znakomitą rośliną dla wiecznie zabieganych. W lecie zasilamy, co dwa tygodnie, słabym roztworem nawozu wieloskładnikowego. Rozmnażamy go poprzez małe odnóżki w trakcie wiosennego przesadzania, rzadziej sadzonki liściowe, ukorzeniane w piaszczystym podłożu, które ukorzeniają się w ciągu 4-6 tygodni
Ananas
Ananas, Ananas jadalny, Ananas właściwy- Ananas comosus

Ananas, Ananas jadalny, Ananas właściwy- Ananas comosus
Opis
Ananas to przedstawiciel Bromeliaceae i jest znany od około pięciu wieków. Poza walorami dekoracyjnymi, ma jeszcze walory w postaci owoców, które są jadalne, lecz w warunkach domowych są one uzyskiwane rzadko. Ananas pochodzi z Ameryki Południowej i w naturalnych warunkach jego liście osiągają ponad 1,2 m, obrzeżone są kolcami, i tworzą rozetę o średnicy nawet 2 m. Formy, jakie posiadamy w naszych mieszkaniach nie są tak olbrzymie. Są to formy karłowe składające się z kilkudziesięciu liści (30-50 cm), o kształcie mieczowatym. Może występować w formie jednobarwnej (liście ciemnozielone, lekko błyszczące, od spodu szarozielone) albo pasiastej Ananas comosus ‘Variegatus’, charakteryzująca się białym, różowawym lub żółtawym obrzeżem liści. Środkowy pasek ciemnozielony. Ananasy kwitną po 2-3 latach okazałą kolbą składającą się z różowopomarańczowych kwiatów. Jeżeli będą odpowiednie warunki, powstanie owoc. Ananas ma to do siebie, że po wytworzeniu owocu obumiera.
Uprawa
Ananas lubi stanowisko słoneczne, choć osłonięte od bezpośrednich promieni słonecznych. Najlepsza wystawa to okno południowe. Wymagana dość wysoka wilgotność powietrza, temperatura przez cały rok 18ºC, a nawet więcej, ponieważ ananas znosi temperaturę nawet na poziomie 25-30ºC. Podlewanie w okresie letnim obficie, miękką i ciepłą wodą oraz często zraszamy. Zimą oszczędniej i nie zasilać nawozami (nawozimy je od marca do września raz w tygodniu). Podłoże specjalne dla roślin ananasowych. Rozmnażanie poprzez małe rozetki (odrosty, tworzące się na roślinie macierzystej. Można też rozmnożyć poprzez ukorzenienie wierzchołkowej rozety liści znad owocu, więc zaopatrzmy się w świeży owoc, następnie odcinamy górną część w odległości ok. 1 cm od rozety. Gdy powierzchnia cięcia przyschnie (około 24 godziny) umieszczamy naszą sadzonkę w pojemniku z mieszanką torfu i piasku, następnie umieszczamy w ciepłym i jednocześnie jasnym miejscu (25ºC). Ananas może długo obejść się bez wody, co jest wynikiem słabej transpiracji, jak i obecności w liściach tkanki, która gromadzi wodę na wypadek suszy.
Uwagi
Ananas nie jest podatny na szkodnika a najbardziej zagraża mu przelanie wodą. Objawia się ono brunatnymi plamami na spodniej stronie liści, z czasem roślina marnieje i często gnije. Uratować ją możemy wyjmując zalaną roślinę z doniczki, usuwając zgniłe korzenie aż do zdrowego miejsca, następnie dobrze jest posypać ją węglem drzewnym i umieścić w podłożu, którego wilgotność jest minimalna

Afelandra - Aphelandra

Afelandra - Aphelandra

Afelandra - Aphelandra
Opis
Afelandra pochodzi z tropikalnych regionów Ameryki Południowej i Środkowej. Posiada piękne, błyszczące, ciemnozielone liście oraz jasne, żółte nerwy. Najpopularniejszym gatunkiem uprawianym w warunkach domowych jest Aphelandra squarrosa (Afelandra czworokątna ), osiąga ona wysokość ok25 do 50 cm.
Uprawa
Afelandra wymaga dobrego oświetlenia, jednak nie bezpośrednio nasłonecznienia. Preferuje wysoką temperaturę 18 – 22 st C. oraz dużą wilgotność powietrza. Wiosną i latem roślinę podlewamy obficie, zimną skromniej. Nawet niewielkie przesuszenie powoduję przesuszenie korzeni i a tym samym utratę liści. Często zraszamy, latem nawet codziennie, aby zaś utrzymać wilgoć, roślinę warto usadowić na mokrych kamykach.
Okres kwitnienia
Afelandrę nawozimy jedynie w okresie wegetacji, zimą zabiegu nie stosujemy. Przesadzamy w pierwszym okresie wiosny do większych doniczek, przy okazji młode osobniki można lekko przyciąć, dzięki czemu Afelandra rozkrzewi się. Rozmnażamy poprzez ukorzenien
Uwagi
Afelandra jest dość trudna w uprawie, w razie niskich temperatur, słabego podlewania od razu zrzuca liście. Czasami na roślinie pojawiają się mszyce i tarczniki.

Anturium – Anthurium

Anturium – Anthurium

Anturium – Anthurium
Opis
Anthurium należy do roślin egzotycznych z rodziny obrazkowatych (Araceae), których ojczyzną są tropikalne lasy Ameryki Południowej. Są to przeważnie epifity rosnące na korze drzewa. Ta wiecznie zielona roślina cieszy urodą kwiatów, które są bardzo egzotyczne w postaci łódkowatej pochwy kwiatostanowej z charakterystyczną kolbą. Kwiaty mogą mieć barwę czerwoną, różową, kremowobiałą lub jasnozieloną a ostatnio nawet wielobarwne. Liście błyszczące o kształcie owalnym lub sercowatym. Do uprawy domowej nadają się odmiany Anthurium scherzerianum, większe Anthurium andreanum (anturium Andreego) oraz Anthurium powabne, o pachnących kwiatach, które można uprawiać jedynie w warunkach szklarniowych. Anturium Scherzera posiada kwiatostany, które tworzą skrócona kolba, otoczona różową lub czerwoną pochwą dł.10 cm. Kwitną co jakiś czas przez cały rok, kwiaty utrzymują się przez kilka tygodni. Anturium Andreego o skórzastych, sercowatych, jasnozielonych pochwach kwiatostanowych dł. 12 cm, kolba żółtawobiała, prosta lub lekko wygięta. Połyskujące zielone i sercowate liście na długich ogonkach sięgają 20- 40 cm Anturium crystallinum (Anturium powabne) wyróżnia się brunatno-zielonymi, dużymi, owalnymi liśćmi z wyraźnym białym rysunkiem. Anthurium stosowane są jako rośliny doniczkowe oraz bardzo cenione jako kwiat cięty (głównie anturium Andreego).
Uprawa
Anturium w okresie wegetacji od marca do września, wymagają dosyć wysokiej wilgotności powietrza. Wszystkie gatunki i odmiany wymagają stanowiska ciepłego i dobrze nasłonecznionego, choć osłoniętego przed bezpośrednim promieniowaniem słonecznym. Może to być okno od strony wschodniej lub północno-wschodniej. Anturium crystallinum rośnie dobrze jedynie w gorącej szklarni lub tropikalnym oknie. Temperatura podłoża nawet zimą nie powinna spadać poniżej 18ºC, a temperatura powietrza poniżej 15ºC. Najlepsze podłoże, to substrat torfowy, ziemia znormalizowana, jak również mieszanka mchu torfowca, ziemi kompostowej z dodatkiem gliny. Ważną czynnością w uprawie tych roślin jest podlewanie. W okresie wegetacji podlewamy obficie, letnią i miękką wodą. Można stosować deszczówkę uprzednio ogrzaną, oczywiście jest to uzależnione od rejonu zamieszkania. W rejonach silnie uprzemysłowionych nie możemy korzystać z tego sposobu. Zraszanie jest dla anturium raczej niekorzystne. Anturium, to rośliny bardzo wrażliwe na zasolenie, dlatego nie możemy przesadzić z dokarmianiem. Najlepiej stosować, co 2 tygodnie roztwór pożywki używanej w uprawie hydroponicznej, można również stosować zwykłe nawozy, ale w dawce kilkakrotnie mniejszej niż zalecana. Anturium przesadzamy na wiosnę w momencie, gdy pojawią się nowe pędy a rozmnażamy przez podział i siew. Stosując metodę siewu musimy się liczyć z długim okresem oczekiwania, ponieważ te rośliny długo się rozwijają. Bardzo częstą metodą rozmnażania jest również ukorzenianie kawałków łodygi, wówczas niezbędna jest ogrzewana mnożarka, wypełniona w połowie gruboziarnistym piaskiem a w drugiej połowie włóknistym torfem. Temperatura w mnożarce powinna wynosić 25- 35ºC.
Uwagi
Suche powietrze i zbytnie nasłonecznienie mogą powodować zwijanie się liści, roślina staje się osłabiona i bardziej narażona na pojawienie się przędziorka chmielowa i wciornastków.

Araukaria wyniosła - Araucaria heterophylla

Araukaria wyniosła - Araucaria heterophylla

Araukaria wyniosła - Araucaria heterophylla
Opis
Araukaria pochodzi z Australii i Nowej Kaledonii, tam osiąga wymiary dorodnego 60 metrowego drzewa. Na prostym pniu rozmieszczone są boczne gałęzie, pokryte igłami. Araukaria należy do niewielkiej ilości roślin iglastych, które można uprawiać w domu, w warunkach takich rośnie powoli, po kilku latach osiąga 1,5 – 2 metry.
Uprawa
Zimą idealne dla rośliny miejsce powinno być jasne, a temperatura powinna wynosić 5 – 10 st C. Latem warto wstawić kwiat do ogrodu, w zacienione miejsce i często zraszać. Araukaria potrzebuje dużo miejsca, nie lubi towarzystwa innych roślin. Latem podlewamy umiarkowanie, aby zapewnić wilgotne podłoże, zimą jedynie symbolicznie. Pielęgnacja: Araukaria potrzebuje nawożenia, latem raz na tydzień, zimą zaprzestajemy dokarmiania. Przesadzamy dość rzadko, raz na 3 lata w kwaśne podłoże ( możemy zastosować zwykłą ziemię do roślin doniczkowych zmieszaną z niewielką ilością kompostu z igieł świerkowych ). Nasiona Araukarii sprowadzane są z naturalnych siedlisk , należy jednak pamiętać że czas od ich zbioru do wysiewu nie może przekroczyć 10 dni; w przeciwnym razie narażamy nasiona na spadek zdolności kiełkowania. Rozmnażamy z nasion lub z pół zdrewniałych sadzonek pobranych w grudniu lub styczniu – przed zabiegiem należy roślinę zahartować. Ukorzeniamy w wilgotnym podłożu, przy wysokiej wilgotności powietrza i temperaturze ok. 20 st C. Proces rozmnażania rośliny jest dość skomplikowany i lepiej zostawić go fachowcom.
Uwagi
Araukaria przebywając w zbyt wysokiej temperaturze, zwłaszcza gdy zimą wynosi ona powyżej 21 st. C traci igły. W warunkach takich jest również narażona na atak wełnowców.

Begonia stale kwitnąca - Begonia semperflorens

Begonia stale kwitnąca - Begonia semperflorens

Begonia stale kwitnąca - Begonia semperflorens
Opis
B. semperflorens należy do begonii o ozdobnych kwiatach. Jest to bardzo popularny gatunek, pochodzący z Brazylii. Ma postać niskiej krzaczastej rośliny, dochodzącej nawet do 50 cm wysokości, jednak w uprawie spotykane głównie formy o wiele niższe. Liście jajowate lub eliptyczne, ząbkowane, czasami czerwonawe, z połyskiem. Kwiaty o różnych barwach (biel, róż, czerwień). Wśród tych begonii wyróżniamy grupę o silnym wzroście, większych liściach- Semperflorens; grupę o niższych odmianach obficie kwitnących- Gracilis; o pełnych kwiatach- Flore pleno oraz mieszańce heterozyjne.
Uprawa
W przeciwieństwie do innych begonii tolerują one stanowiska słoneczne (w miejscach zacienionych zbyt „wyciągnięte”). Wymaga gleby próchniczej, dość żyznej, przepuszczalnej o odczynie kwaśnym. Jest wymagającą rośliną, źle znoszącą zimne, wietrzne i mokre warunki, dlatego w chłodne i mokre lata, słabiej kwitną. Rozmnażamy je głównie poprzez nasiona. Kłopotliwość i długi okres mijający od siewu do uzyskania kwitnącej rośliny sprawia, że lepiej jest nabyć gotowe rozsady. W warunkach domowych łatwiej jest je rozmnażać poprzez sadzonki. Pobieramy takie, które zawierają dwa, trzy liście i w pozycji ukośnej sadzimy w wilgotnym piasku. Begonie wysadzamy pod koniec maja w rozstawie 15 X 20-15 cm.
Zastosowanie
Głównie na kwietniki, do obsadzania skrzynek balkonowych, mis czy na cmentarz.
Okres kwitnienia
Czerwiec- październik (może później, zależnie od okresu wysiewu).
Zimowanie
Roślina jednoroczna.
Uwagi
Uprawiana również w warunkach domowych, gdzie kwitnie prawie cały rok.
 
Copyright ©2014 by swiatroslin
Kreator Stron www